Әкем Тоқбосынов Жұбатыр 1917 жылы Қазалы ауданы Құмбазар елді мекенінде дүниеге келген. Ата-анасынан ерте айырылған ол Жалағаш ауданының азаматына тұрмысқа шыққан апасы Шарипаның тәрбиесінде болып, осы өңірдің бір перзентіне айналған екен.
Ол 1938 жылы Қызыл Армия қатарына борышын өтеу үшін шақырылады. Армия қатарында жүргенінде Фин соғысына алынып, оған бастан-аяқ қатысады. 1941 жылы Отан соғысы басталып, жас жігіттерді ел қорғауға алып кетеді. Онда ол алғы шепте барлаушылар қатарында болады. Түнделетіп жаудан тіл алып қайтып жүреді.
Жауынгер Ж.Тоқбосынов немістермен бетпе-бет келіп, жауапты тапсырмаларды орындағаны үшін 1943 жылы «Қызыл Жұлдыз» орденімен марапатталады. Осындай ауыр соғыс кезінде ол Жуковтың, Рокоссовскийдің басқаруымен қоршауда қалған Сталинград маңындағы еліміздің көптеген қаласын азат етуге қатысыпты. Азат етілген қалаларда жасаған ерліктері үшін медальдары да бар. Ауыр жарақат алып, емделіп шыққаннан кейін де соғысты жалғастырған. Атқыштар артиллериясында болған. Осындай ауыр күндерде белінен жарақат алып, снаряд жарқыншағы бел омыртқасына қадалған және басынан жарақат алған. Жарықша әкем өмірден өткенше денесінде болған. Екінші «Қызыл Жұлдыз» орденін 1944 жылы Пушкин қаласын азат еткені үшін алған.
Жеңістен соң бейбіт күндерде туған жерге келіп, елді көркейту үшін құрылыс саласына жұмысқа кіреді. Маңдай терін үгіп жүріп еңбек етті. Жалағаштың табанында осы уақытқа дейін халыққа қызмет етіп тұрған ескі ғимараттарда (стадион, тағы басқа) оның қолтаңбасы бар.
Ол 1945 жылы Разия Тоғызбайқызына үйленеді. 4 ұл 1 қызын дүниеге әкелген анамыз өмірден озады. Жас қалған балаларына бас-көз болу үшін қайта шаңырақ көтеріп, Жарекеқызы Кенжегүлге үйленеді. Бұл анамыздан 3 ұл 4 қыз дүниеге келген.
Әкеміз КПСС мүшесі, бірнеше рет ауылдық кеңеске депутат, 5 рет пленум мүшесі болады. «Еңбектегі ерлігі үшін», тағы басқа көптеген медальмен марапатталды. Бұл күнде орден-медальдары ілінген костюмі Жалағаш аудандық тарихи-өлкетану музейінде тұр. Біз әкемізді мақтан етеміз. Біз бала болдық, соғыс кезіндегі ерлігін, кейін елге еткен еңбегін дұрыс біле бермейміз. 1983 жылға дейін мектептер, мекемелер әкемді Жеңіс күніне арнайы шақырып, әңгімесін тыңдайтын.
Өмірінің кейінгі екі жылында белінен тиген оқтың салдарынан қатты науқастанды. 1985 жылы 7 сәуір күні 68 жасында дүниеден озды. Әкеміздің адал еңбек еткенін, Отанын қорғағанын, өзі бір тарих бетінде қалғанын мақтан етеміз.
Майдангер әкелерімізге басымызды иеміз. Олардың ерлігі ел есінде сақталады. Бүгінде майдангер әкем Жұбатырдан өрген ұл-қыздары өсіп, халқына еңбегін сіңіріп жүр. Майдангер әкенің атын балалары мен немерелері мәңгі ұмытпайды.
Айдар ТОҚБОСЫНОВ,
майдангердің ұлы
