Жақын-жуықтың жанашыры еді

3

0

Сыр елінің ардақты азаматы, білім саласының ардагері, өнегелі әулеттің ақылшысы, отбасының тірегі, перзенттерінің қамқоршысы әрі қолдаушысы, немерелерінің сүйікті атасы, ағайын-туыс, жақын-жуықтың  жанашыры, құда-жекжаттың сыйлысы болған асыл ағамыз, қимас бауырымыз Көпбаев Қалмырза Мәселбекұлы қасиетті Рамазан айының жұма күні 78 жасында  өмірден өтті.

Жақын адамдар Қалекеңді жоқтап, ертелі-кеш, күндіз-түні «бауырымдап» ке­ліп жатыр. Өзі жайсыз хабар естіген бойда қайғылы жерге барып, көңілін білдіретін. Қайғылы қазаға жұбату айту үшін жан-жақтан ағылған жұртшылыққа алғысымыз шексіз.

Текті әулеттің ұрпағы Көпбаев Қал­мырза 1948 жылы Қызылорда қаласында дәулетті отбасында дүниеге келген. С.Сей­фуллин атындағы №4 мектепті бі­ті­ріп, сол жылы қаладағы Н.Гоголь атын­дағы пединституттың филология фа­куль­тетінің «Орыс тілі мен әдебиеті пәнін  оқы­тушысы» мамандығына оқуға  түсті. Гүлнармен бас қосып, оқуын тәмамдады. Еңбек жолын Қызылорда қаласындағы №3 кешкі орта мектебінде мұғалім болып бастайды.

Дана халқымыз «Асыл туған адамның баға жетпес қадір-қасиеті бар» деп бекер айтпаған. Ағайдың дене бітімі ерекше, ор­та бойлы, тұлғасы сымбатты, сәнді, жа­расымды киінетін. Жаратылысы бөлек, жа­ны жайсаң, кісілігі, парасаттылығы, тек­тілігі сезіліп, көзінен мейірім төгіліп тұ­ратын.

Білікті ұстаз қарапайым, кішіпейіл, са­бырлы, дауыс көтермейтін сыпайы, бай­салды еді. Әр шешімді саралап қарауды өмірлік қағидасына айналдырды. Қазақта «Күнің барда күліп жүр» дегендей ағамыз ешкімге кек сақтамайтын, ренжімейтін, алаламайтын таза ойлы, қанағатшыл, кісі туралы келеңсіз сөз айтуды қаламайтын да, тыңдамайтын да,  үлкеннің де,  кішінің де тілін таба білетін. Жас ұрпаққа білім нәрін құйып, өнегелі етіп тәрбиелеуге қо­мақты үлесін қосты. Әріптестер арасында лайықты бедел мен абыройға ие болды.

Үш жылдан кейін оның қызметі жо­ғарылап қаладағы Ворошилов атын­дағы №3 орта мектептің оқу-тәрбие жөніндегі орынбасары болып ауыстырылды. Тыным­сыз еңбек ете жүріп  білім-біліктілігімен, жоғары мәдениеттімен, әділдігімен әр іске жауапкершілікпен қарап, әріптестерінің, шәкірттерінің құрмет-сыйына бөленді. Сол кездегі мектеп оқушылары, қазіргі ор­та жастағы шәкірттері бұл күндері ұстазын ерекше еске алады. Мектептің жоғары сы­нып оқушылары бір-бірімен тіл табыса алмай керісіп қалса, екі жақты тыңдап, тез арада келістіретін. Осыдан кейін оқу­шылар ағай келе жатса үнсіз отырып, өза­ра татуласуды әдетке айналдырады. Тез ара­да екі жақ шегініп, келісімге келеді екен. Ғажайып, не деген дипломатиялық ше­­шім!

Еліміз Тәуелсіздік алған жылдары Көп­баев Қалмырза ағамыз отанасы Серікбаева Гүлнармен Астана қаласына қоныс ау­дар­ды. Бірге Л.Гумилев университетінде ең­­бек жолын жалғастырды. Бастапқыда екеуі ұстаздық қызметке қабылданды. Кейін Қалекең университеттің тәрбие және шар­уа­шылық саласының орынбасары ла­уа­зы­мына тағайындалып, абыройлы қыз­мет атқарды. Түлектерге сапалы білім, са­на­лы тәрбие берумен қатар сүйікті жары Гүл­нармен бірге өз балалары мен неме­релерін білім алуға, еңбекке баулыды. Балалары ер жетіп, еліміздің түрлі жоғары оқу орын­дарында алған мамандықтарымен әр са­лада әке салған даңғыл жолмен жүріп, ха­лыққа адал қызмет жасауда.

Ағамыз ғибратты ғұмырында артында өшпес із қалдырды. Жемісті еңбек жасап, бейнеттің зейнетін де көрді. Өз ортасында қадірменді болды. Ұлын ұяға, қызын қияға қондырды. Берекесі, бірлігі, татулығы мол құда-құдағи тауып, немере сүйді. Оның атқарған еңбегі лайықты бағасын алды. Білім министрлігі, облыстық, қалалық бі­лім басқармасы тарапынан Құрмет грамо­та­­ларымен, Алғыс хаттармен марапат­тал­ды.

Әулеттің ардақты тұлғасына айналған Қалмырза ағайдың мерейін асқақтатқан Құдай қосқан қосағы Гүлнар екені айтпаса да түсінікті. Екеуі ынтымағы жарасқан от­басын құрып, бір шаңырақ астында ма­ғыналы ғұмыр кешіп, дүниеге ұл мен қыз әкеліп, өнегелі тәрбиесін берді. Артында үлгілі ұрпағы барда, Қалекеңнің есімі ұмы­тылмақ емес.

Амал бар ма, осындай асылымыз бү­гінде ортамызда жоқтығы жанымызға ба­тады. Қайтеміз қолдан келер шара бар ма?

Міне, әп-сәтте қымбатты асылымыздан айырылғанымызға  да 40 күндей уақыт өтіп­ті. Абзал жанның көз алдымыздағы бей­несі көңіліміздің төріне көшті. Уақыт өткен сайын біздің оған деген сағыны­шы­мыз арта түскендей болады, аңсаймыз, іздейміз. Тағдырдың ісіне амалымыз бар ма? «Жазмыштан озмыш жоқ»  дегендей, ардақты ағамыз Көпбаев Қалмырза Мә­сел­бекұлының қырық күндік асы осы жыл­дың 6 сәуір күні түскі сағат 13.00-де  Қы­зылорда қаласы Саламатов көшесіндегі 15 б мекенжайында орналасқан «AL Quat» мейрамханасында өтетінін барша аға­йын-туыс, бауырлар, құда-жекжат, көр­ші­лер, жолдастары мен әріптестеріне хабар­лай­мыз. Жатқан жері жарық,  мәңгілік мекені жұмақ болсын.

Сағынып ағаны жылаймыз,

Бермесін Алла уайым.

Артында қалған ұл-қызға,

Амандық берсін Құдайым.

Әлмағанбет ТАҢСЫҚБАЕВ