Ажалдың салған ісіне пенденің айтар уәжі жоқ, біреуге ерте, біреуге кеш құрығын салатын, уақытқа, адамға бағынбайтын құбылыс. Ардақты азамат Балтабаев Бақытбек Өмірзақұлынан қапыда айырылып қалғанымызға да жыл өте шығыпты.
Иә, адам – өмірге қонақ. Тумақ бар жерде бақилық болу да – мына өмірдің заңдылығы. Бірақ сол өлшеулі өмірде артына өшпес өнеге қалдыру, көпшілікке қадірлі болу – екінің бірінің пешенесіне жазыла бермейтін бақ. Оған зиялылық, тектілік қажет.
Сырдарияның ағысы баяу көрінгенмен, астары терең. Өмірде де осы өзен секілді адамдар болады. Үндемейді, бірақ нардың жүгін көтереді. Бақытбек Өмірзақұлы сондай жанның бірі еді. 1950 жылы қазанда Сұлутөбе ауылындағы қарапайым ғана қазақтың шаңырағында дүниеге келген ол елге қызмет ететін азаматқа айналды. Табиғаттың тілін ерте ұқты. Малдың жайын, елдің қамын түсініп өсті. Сондықтан да оның таңдаған жолы кездейсоқ емес еді.
1973 жыл. Семей қаласы. Зоотехникалық-малдәрігерлік институт. Бұл жай оқу орны емес, Бақытбектің болашағына берілген жолдама болатын. Оны мал дәрігері мамандығы бойынша тәмамдап, туған жерге оралды.
Жас маман Сырдария ауданының Киров атындағы кеңшарында мал дәрігерлік учаскенің меңгерушісі болып еңбек жолын бастады. Мал – қазақтың байлығы, оны сақтау – жауапкершілік. Бақытбек бұл жауапкершілікті жете сезінді, сенім артқан азаматтарды жерге қаратқан жоқ.
1970-жылдардың ортасы. Ұйымдастырушылық қабілетімен ерекшеленген азаматқа аудандық, облыстық комсомол комитеттерінде нұсқаушы болып, жастармен жұмыс істеу тапсырылды. Жастар – елдің ертеңі, ертеңмен жұмыс істеу – бүгінге жауап беру. Осылайша ол өзіне артылған сенім деген ең ауыр жүкті көтерді.
Бақытбек Балтабаев Қазақстан ЛКСМ Сырдария аудандық комитетінің, Қызылорда облыстық комитеті ұйымдастыру бөлімінің нұсқаушысы, комсомолдық ұйымдар кабинетінің меңгерушісі болды. Сырдария аудандық комитетінің екінші хатшысы, аудандық халықтық бақылау комитетінің инспекторы, Қазақстан Компартиясы Сырдария аудандық комитетінің нұсқаушысы, ауыл шаруашылығы бөлімінің меңгерушісі қызметтерін абыроймен атқарды.
Тәртіп бар жерде талап бар. Бақытбек Өмірзақұлы талаптан тайған жоқ. Қай қызметте де әділдік таразысын тең ұстады.
Бірінші Мамыр кеңшарында партия комитетінің хатшысы, №4 қой фермасының меңгерушісі, Мұстафа Шоқай атындағы шаруашылық серіктестігінің, «Мұстафа Шоқай-Ыдырыс» жауапкершілігі шектеулі серіктестігінің төрағасы болып еңбек етті.
Ел жаңа жолға түскен елең-алаң кезеңде көп адам абдырады. Ал кейбірі шыңдалды. Бақытбек Өмірзақұлы нарықтың заманына сай шаруашылық ісін жүргізіп, елмен етене еңбек етті. Ауыл мемлекеттің жүрегі екенін ісімен ұғындырды.
Еңбегімен абыройға кенелген азамат 2010-2014 жылдары тағы бір міндетті мойнына алды. Сұлутөбе ауылдық округінің әкімі қызметін атқарды. Әкімдік – билік емес, қызмет деп қараған ол ауылдың жолы, суы, жарығы, тұрмысы – бәріне мойын бұрды, қолдан келгенше түзеуге тырысты. Өйткені сол ауылдың өз перзенті еді.
Қызмет атқарған уақытында Қызылорда облыстық партия комитетінің пленум мүшесі, Сырдария аудандық партия комитетінің мүшесі, аудандық кеңестің депутаты болып сайланды. Бірнеше медальді кеудесіне тағып, Құрмет грамоталарымен марапатталды. Бұл – халық сенімі, сенім – марапаттан биік. Бірақ оның ең үлкен марапаты елдің алғысы еді.
Бақытбек Балтабаев 2014 жылы зейнет демалысына шықты. Зейнетке шығу тоқтау емес, жаңа кезең болды. «Ұрпақтан ұрпаққа» қоғамдық бірлестігінің жұмысына араласып, кейінгі буынға бағыт беруге атсалысты.
Ол қарапайымнан күрделіге, еңбектен абыройға, адамдықтан азаматтыққа жеткен жолдың иесі еді.
Сырдария тоқтаусыз әлі ағып жатыр. Сол өзеннің бойында бір адамның өмірі тұтас дәуірдің шежіресіне айналды. Еңбекпен, елмен егіз өрілген, тағдырмен шыңдалған ғұмыр иесі шынында уақытпен бірге жоғалмайды, керісінше уақыттың өзіне айналады. Міне, біз баян еткен бекзат болмыс иесі Бақытбек Балтабаев осындай жан болатын.
Жүзбай ТАҢРЫҚБАЕВ,
Қазақстан Журналистер
одағының мүшесі
