Парасат биігіндегі бейне

8

0

Мен білім саласындағы өмірімде талай жақсылармен жолықтым. Олар менің тұлға ретінде қалыптасуыма тікелей әсер етті. Есімнен ешқашан шықпайтын болмыс ескерткішін қалап кеткен сондай жандардың қатарында ғалым-ұстаз, педагогика ғылымдарының докторы, профессор Асанов Жұматай Ілесбайұлының орны ерекше тұрады.

Жұматай аға 1957-1962 жылдары Н.Го­голь атындағы Қызылорда педа­го­гикалық институтында оқып, химия және биология мамандығы бойынша бі­лім алып шыққан. Осы пән бойынша оның ізденістері мен атқарған жұ­мыс­тары бір төбе, бұған қоса ол кісі пе­да­го­гикаға да ден қойып, ғылым док­торы атағын алған адам.

Еңбек жолын аудандағы, қаладағы орта мектептерде бастаған Жұматай аға осылайша өзі таңдаған қиын ма­ман­дық­тың қыр-сырын ашып, ғы­лымның екінші бір саласын да жетік меңгеріп шыққан ғалым.

Ол кісімен екеуміздің таныстығы­мыз 1998 жылдан бері басталды.

Бұған дейін ол Қызылорда педаго­ги­калық институтының педагогика және психология кафедрасында оқы­тушылық қызмет атқарған.

1980 жылы Мәскеу мемлекеттік пе­дагогика институтының аспиран­турасын бітіріп, «Ауыл орта мекте­бінде пән­ара­лық негізде агрохимия бойынша үйір­ме сабақтарының педа­гогикалық тиім­ділігі» тақырыбында педагогика ғы­лым­дарының кандидаты ғылыми дәрежесін қорғаған.

Қай кезде де мектепте жүріп ғы­лыми дәреже қорғауды қолға алуға екінің бірі барған жоқ. Барса да, сирек. Менің бі­луімше, сондай кісілердің бірі – білгір әдебиетші, филология ғылымдарының кандидаты Молдаш Достанов. Мұны ай­тып отырған се­бебім, «Алмас кездік қап түбінде жат­пайды» дегендей, сана сәулесі жарық нағыз оқымысты қалайда өз биігіне шығады.

Аға батыр болмысты еді. Оның ғылым саласындағы жанкешті еңбе­гінің өзі осы батырлығымен байла­ныс­ты. Әдет­те қайсар рух кісі бойында жасы­рынып жатады. Жұматай аға да – өте сыпайы әдептің адамы. Тіпті осыған орай мына бір нәрсені де айта кету ке­рек, ғалымдардың өзара бір-бірін мо­йын­дай бермейтін мінездері болады. Се­бебі, ғылым тереңдеген са­йын қазы­насын аша береді. Терең­діктің астында інжу мен маржан ғана бар десең, се­нің ойыңа кірмеген ке­ре­мет дүние де жар­қырап шығады. Сон­дықтан ғылым­ның айналасында айтыс-тартыс толаста­майды.

Алайда Жұматай ағаның алдын еш­кім кесе өтпейтін. Пікірі орнық­ты, ай­тыстан ада, анығын айтқан­да әріп­тестері ол кісіні сөзсіз мойын­дайтын.

Ғалымның қаламынан туған ең­бек­терін атап түгендеуге арнайы зерт­­теу керек. Ол кісінің орта мек­теп­ке ар­нал­ған «Химиялық анализ негіз­де­рі­нен фа­культативтік сабақтар», «Хи­миялық анализ негіздері» атты оқу­лықтары, жо­ғары оқу орнына арналған «Ауыл­­ша­руашылық негіздері», «Оқу­шы, оның дамуы мен тәрбиесі», «Жо­ғары оқу орын­­дарындағы тәрбие жұ­­мыс­тары», «Тәрбие жұмысын ұйым­­дас­ты­ру» атты әдістемелік ең­бек­тері, «Хи­­мияның ауыл шаруа­шы­­­лығын­дағы рөлі», «Пәндерді бай­ла­ныс­ты­рып оқы­ту» атты ғылыми-көп­шілік кі­тап­тары жарық көрді.

Ал енді батырлық дегенге нақты тоқталсақ, сонау 1962 жылы мынадай бір оқиға өтіпті. Сол кезде Қостанай об­лысының Қосарал совхозына бар­ған институтты жаңа бітіріген жас Жұма­тайдың Қарасу деген көлдің мұ­зы ойылып, суға кеткен алты ба­ланың төр­теуін ажалдан аман алып қалған оқи­ғасын ешкімнің білмей де кетуі мүмкін еді. Өйткені, тумысынан қарапайым, қа­зақы мәдениеттің қал­пында өскен аға­мыз ісімен болмаса сөзімен өзін көр­сетуге бара бермейтін.

Жұматай ағамыз 2018 жылы Қа­зақстан Республикасы Ішкі істер ми­нистр­лігінің «Төтенше жағдай­дағы ер­лігі үшін» төсбелгісімен марапат­тал­ды. Біраз адамның жоғары мектеп оқы­ту­шысының бұл атаққа қандай қатысы бар деп ойлап қалғаны да шын. Мұның сыры «Сыр құтқарушысы» журналының осы жылғы желтоқсан айындағы са­нында жарияланған «56 жылдан соң иесін тапқан марапат» ат­ты мақаланы оқығанда түсінікті болды.

Маған ағаның сол бір қарапайым бітім-болмысы ұнайтын. Шыны керек, университет басшылығында болған жыл­­дарымда қонаққа шақырушылар да көп еді. Олардың ешқайсына бара бер­мейтінмін. Университет оқытушы­ла­ры­ның үйлеріне барғаным өте сирек. Ал Жұматай ағаның шақыруын қабыл алып, дастарқанында болдым. Бұл менің қонақ таңдап барамын дегенім емес, ол кезде мойын бұруға мұрша болмайтын. Аяқастынан іссапар, шет­елден келетін әріптес-ғалымдар, жұ­мыс уақытынан тыс өтетін шаралар шар­­шатады. Қонаққа емес, қонаға үй­ге баруға асығасың.

Жұматай ағаға жоқ деп айту қиын, ол кісінің тәрбиелі, мәдениетті бол­мысы өзіне баурап тұратын еді.

Зайыбы Светлана Мұсағалиқызы да – ізетті ұстаз, үйінде қонақжай ота­насы. Аға екеуі төрт бала тәрбиелеп өсір­ген өнегелі отбасы. Бір баласы Сұң­ғат менің шәкіртім болған, қазір белгілі құрылыс маманы. Сұңғат сту­дент кезінде әке атағын емес, жеке еңбегін сарп етіп үздік оқыды. Кейде белгілі кісілердің баласы өзін ерекшелеп көрсеткісі келеді. Сұң­ғат өзін тек жақсы жағынан ғана ерек­шелеген жас болды. Мұның бәрі – ата-ананың өнегесімен өрілетін адами қалып. Ал бұл баланың анасы педагог болса, әкесі – педагогика ғылымының докторы, профессор.

Педагогика ғылымы ұлттың қадір-қасиетіне, болмысына негізделген. Мағ­жан Жұмабаевтың «Педагогика» дейтін еңбегінің қай дәуірде де құнды болып қала беретіні сондықтан.

Ұлттық қадір-қасиет дегеніміз – ұлт­тық код. Кодты білмеген адам құпияның кілтін ешқашан таппайды. Меніңше, Жұ­матай ағаның химия- биология ма­ман­дығын алса да, пе­да­гогика ғылы­мына тереңдеп баруы – оның ұлт кодын жатқа білетін жа­дына қатысты жайт. Дәлірек айт­сақ, жас күнінен обал-са­уапты, ар-ұятты сыналай сіңірген қа­зақы тәрбиені те­рең меңгерген жан. Осы құнды­лық­тарды бойында қорытып, бі­ліммен бедерлеуі ол кісінің парасат биігіндегі бейнесі екені сөзсіз.

Университетте қызмет етіп жүрген жылдары Жұматай аға профессор Б.Кә­рібозұлымен, Х.Нұғмановамен бірлесіп оқушының дамуы мен тәр­биесіне қа­тысты еңбектер жазды.

«Жастарға кәсіптік бағдар беру мәселелері», «Этнопедагогика» оқу кур­сының бағдарламасы, «Қорқыт атаның тәлім-тәрбиелік мұраларын оқу-тәрбие процесінде пайдалану» секілді жеке ең­бектері әдістемелік құрал есебінде кітап болып басылды.

1989 жылы Алматыдағы «Жалын» баспасынан «Ақылды аңшы» ертегі тү­ріндегі кітабы жарық көрген.

 Бұл жылдары айтарың бір бөлек, жазушылық талаптан шыға алмасаң «Жа­лынның» кітап шығара қоюы да қиын. Өйткені, әдебиеттегі көркемдік ке­ңестің жұмыс істеп тұрған кезі. Осы тұста Жұматай ағаның ғылымда да, әдебиетте де сыннан мүдірмейтін кәсі­би­лігі көрінеді.

Сонымен бірге Жұматай ағаның «Сарыбай руының шежіресі, оның та­­нымал тұлғалары» дейтін кітабы да бар. Қанша араласып жүрсек те аға­ның руын сұрамаппын. Өйткені, бізді жақын қылған туыстығымыз руластық емес, рухтастығымыз болды.

Ағаның қаузай қамтыған тақыры­бы­ның бірі – Сыр бойының батырлары мен би-шешендері, ақын-жыраулары және емші-шипагерлері, олардың тә­лімдік, тәрбиелік тұлғасына ден қою мәселесіне қатысты.

Сірә, «сегіз қырлы, бір сырлы» деген осы шығар. Химия мен био­логияның мә­ніне, педагогиканың жа­нына, мирас болған билердің, жы­раулардың болмы­сына санамен үңілу, одан еңбек жазу үшін қанша маңдай тер төгілу керек, қанша ой салмағын көтеру керек.

Біз сөз ішінде Жұматай ағаның мер­зімді баспасөзде жарияланған өзек­ті мақалалары туралы айтып отыр­ғанымыз жоқ.

Ол кісінің қоғамдық мәселелерге, білімге, жастар тәрбиесіне қатысты ма­­қалалары жиі жарық көретін. Сон­дықтан да ҚР Журналистер одағының мүше­лігіне қабылданды.

Жұматай аға 2013 жылы педа­го­гика саласындағы еңбегі үшін ҚР Бі­лім және ғылым министрлігінің Ы.Ал­тын­­сарин атындағы 3-дәрежелі сый­лығына ие болды.

Сонымен бірге «Халық ағарту ісінің озық қызметкері», Ресей ха­лық­аралық педагогикалық білім беру Ғылым ака­демиясының коррес­пон­дент-мүшесі, Қа­зақстанның Пе­даго­гикалық ғылым­дар академия­сының құрметті академигі атанды, кеудесіне «Қазақстан Респуб­ли­касының ғылы­мын дамытуға сіңірген еңбегі үшін» төсбелгісін тақты.

Мұның бәрі – адал еңбектің көр­сеткіші. Ол кісінің білім саласында, қазіргі Қорқыт ата атындағы уни­вер­си­теттің тарихында өшпес есім болып қалатыны анық.

Бүгінгі күні университетте профес­сор, педагогика ғылымдарының док­то­ры Асанов Жұматай Ілесбайұлы атын­дағы дәрісхана жұмыс істеп тұр. Осы дәрісханадан ұлағатты ұстаз, ірі ғалым Жұматай Асанов жолына түсем деген қаншама жастар білім алып шығады. Олар үлкен өмірге «инемен құдық қаз­ғандай» ғылымға қызмет етудің үлгісін көріп жолдама алады.

Осылайша парасат биігіндегі ұс­таз­дың екінші өмірі де тіршілікпен қатар жасай береді. Жұматай ағамыз­дың жат­қан жері жайлы, топырағы торқа болғай. Ағамыздың жарқын бей­несі, жылы жүзі шәкірттері мен әріптестерінің жадында мәңгі сақта­лады.

Қылышбай БИСЕНОВ,

Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері,

техника ғылымдарының докторы, академик,

Қорқыт ата атындағы Қызылорда университетінің

құрметті ректоры