Сеңгіртам: Адамзат өркениетінің іздері

7

0

Сырдарияның төменгі ағысы – адамзат өркениетінің терең іздерін сақтаған қасиетті мекендердің бірі. Олардың қатарында Сеңгіртам сияқты киелі орындардың болуы – бұл өлкенің сақ дәуірінен бастау алатын бай рухани және мәдени мұрасының айқын айғағы.

Сеңгіртам ғұрыптық-жер­леу кешені жергілікті маңызы бар тарих және мәдениет ес­керткіштерінің тізіміне алын­ған. Қармақшы ауданы Т.Кө­мекбаев ауылынан оңтүстікке қарай 84 шақырым жерде.

Осы өңірге 1950 жылдардың соңында жүргізілген КСРО ҒА Хорезм археологиялық-эт­нографиялық экспедициясы келген. Зерттеулер барысында С.Толс­товтың жетекшілігімен Жаңа­дария мен Іңкәрдария аңғар­ларынан бұрын белгісіз болған шлак обалар сияқты бірегей ескерткіштер ашылды. Бұл жа­ңалықтар ежелгі Сырдария аты­рабының тек табиғи ғана емес, тарихи-мәдени тұрғыдан да аса маңызды аймақ екенін дәлелдей түсті.

Ескерткіштердің шлак оба­лар деп аталуы үстіңгі бө­лі­гінде шеңбер пішінде ірі шлак­­тың үйілуіне байла­ныс­ты. Жекелеген обаларға жүр­гізілген алғашқы археоло­гия­лық зерттеулер олардың сақ мә­дениетіне тиесілі екенін көр­­сетіп, мерзімін б.з.д. І мың­жыл­дықтың орта кезеңімен бай­ланыстырды. Қазба жұмыс­тары бұл обаларда жерлеу рәсімі өлікті өртеу дәстүрі арқылы жү­зеге асқанын дәлелдеді.

Л.Левина жүргізген 1959 жыл­ғы Іңкәрдария маршрут­тық отря­дының археологиялық олжаларын камералдық өңдеу нәтижелері шлак обалар мәде­ниетінің кең аумаққа тарал­ға­нын көрсетті.

Шірік Рабат мәдениеті Сыр­дарияның көне атырабында қар­қынды дамығаны белгілі. 2004 жылдан Жолдас­бек Құрман­құл­овтың жетекшілі­гімен және оның шәкірттерінің қатысуымен Шірік Рабат археологиялық экспедициясы кешенді зерттеу жұмыстарын жүргізді. 2012 жыл­­ғы экспедиция барысында б.з.д. VII-V ғасырларға жататын Сеңгіртам ғұрыптық жерлеу ке­шені, ең ірі шлак оба және оның айналасындағы қорымдар жан-жақты қарастырылып, өңірдің ежелгі тарихына қатысты ма­ңыз­ды ғылыми тұжырымдар жасалды.

Сеңгіртам ескерткі­ші­нің ішкі диаметрі шамамен 34 метр, сыртқы диаметрі 45 метр­ге жуық, қабырғаларының қа­лың­­ды­ғы 4-5 метр, сақталған биік­тігі 5-7 метр.

Осылайша ес­керт­кіштің зерт­телу тарихы мен археоло­гия­лық деректері оның тек жер­леу орны ғана емес, күрделі ғұрыптық-мәдени ор­та­лық бол­ғанын көрсетеді. Құ­ры­лыс­тың ерекшеліктері, жер­леу рә­сім­­дерінің сипаты мен заттай олжалар бұл жерде ежелгі тұр­ғындардың дүние­та­нымы мен наным-сенім жү­йесі айқын кө­рініс тапқанын аңғартады.

Бұл кешен б.з.д. VIII-VII ғасырларда өмір сүрген көшпелі тайпалардың діни-ғұрыптық түсініктерін зерттеуде маңызды орын алады. Ескерткіштің бас­ты ерекшеліктерінің бірі – оның дөңгелек пішінде салынуы және құрылыс ішіндегі от жағыл­ған іздердің сақталуы. Күйген саз кірпіштердің шлак тәрізді қа­туы бұл жерде отқа бай­ла­ныс­ты рәсімдер жүргізілгенін көрсетеді.

Зерт­теу қорытын­ды­ларын қарай отырып, Сең­гір­там кеше­нін ежелгі Иран аума­ғында та­ралған зороаст­ризм (мәжу­си­лік) дәстүрімен мә­дени-діни бай­ла­ныстары бол­ды ма деген ой қалыптасты.

Зороастризм – Заратуштра негізін қалаған ежелгі діни ілім. Бұл дінде от ерекше қа­сиет­ті элемент ретінде қарас­тыры­лады. От – таза­лықтың, жарықтың жә­не шындықтың символы, сондықтан зороастр­лық ғибадат­хана­ларда қасиетті от үздіксіз жанып тұруы тиіс болған.

Отқа табыну рәсімдері ар­найы құрылыстарда, от храм­дарында өткізілген. Бұл храм­дарда отты сөндірмей сақ­тау, оны қорғау және діни рәсім­дер­де пайдалану маңызды міндет саналған.

Сеңгіртам кешеніндегі ұзақ уақыт жанған от іздері, ар­найы архитектуралық құры­лыс ішінде жануы, жоғары темпе­ратураның әсерінен құрылыс материалының өзгеруі кешенде отқа табыну элементтері болға­нын меңзейді.

Алайда, Сеңгіртамдағы жер­леу дәстүрлері зороастризммен толық сәйкес келмейді. Зоро­астризмде мәйітті жерге кө­му немесе өртеу табиғатты лас­тайды деп есептелген. Сон­дық­тан өліктерді арнайы орын­дарға қалдыру дәстүрі қалыптасқан.

Ал Сеңгіртамда керісінше, өлікті өртеу ғұрпы байқалады. Бұл – жергілікті көшпелі тай­палардың өзіндік дәстүрі. Де­генмен, отты пайдалану арқы­лы мәйітті тазарту идеясы бел­гілі бір деңгейде ортақ дү­ние­танымдық негіздердің бол­ғанын көрсетуі мүмкін.

Сырдарияның төменгі ағы­сы ежелгі дәуірде түрлі мәде­ниеттер тоғысқан аймақ бол­ған. Бұл өңірді мекендеген сақ тайпалары ежелгі Иран халық­тарымен тығыз қарым-қаты­нас­та болған.

Сеңгіртам ғұрыптық-жерлеу кешені – ерте темір дәуіріндегі көшпелі қоғамдардың рухани мәдениетін зерттеуде аса ма­ңызды ескерткіш. Оның архи­тектуралық құрылымы мен от­қа байланысты белгілері бұл жерде күрделі діни рәсімдер жүргізілгенін дәлелдейді.

Зороастризммен салыстыру Сеңгіртам кешенінде от куль­тінің маңызды рөл атқар­ғанын көрсетеді. Алайда, жерлеу дәс­түрлеріндегі айырма­шылықтар бұл мәдениеттердің толық сәй­кес келмейтінін, тек белгілі бір деңгейде ықпалдасқанын аңғар­тады.

Сеңгіртам кешені – Сыр өңіріндегі ежелгі тайпалардың дүниетанымы мен олардың көрші өркениеттермен мәдени байланысын көрсететін бірегей археологиялық мұра.

Мұсабек ЕШТАЕВ,

облыстық тарихи-мәдени мұраны

қорғау орталығының археологі