Конституция

Қызылқұмның қызы

5

0

***

Ауыл шаруашылығы институтын тәмамдап, қолдарына «ғалым-агроном» деген диплом алып, оңтүстікке қайтып жатқан курстастарымен бірге Назерке де пойызға отырды. Жамбылдан, Шым­кенттен бәрі қоштасып түсіп қалған соң, Қызылордаға қарай бір өзі кеткен Назеркеге жол тым ұзақ көрінді. Жатып алып, ой жетегіне ерді.

Қызының елге оқу бітіріп келгенін көріп, төбесі көкке жеткендей болатын әке-шешесінің кейпін және Жосалы кентінде тұратын жалғыз әпкесінің ризашылықпен құшағын жая мұны күтіп алатын сәтін елестетіп, дереу жүйткіп келе жатқан пойыздың терезесінен дөңгеленіп қалып бара жатқан ен даладан көз айырмады. Қашан қараңғы түсемін дегенше қарап отырды да қойды. «Дөң­гелектер әуені, тынбайды таң атқанша, махаббат боп өтетін өмір қандай тамаша?!» деген ән шумақтарын іштей бірнеше рет қайталады.

Шындығында өмір тамаша ма? Бұл сұрақ есіне Дәуірді түсірді… Мерт бол­ғаны рас па екен? Одан соң, Қасымхан… Жиырма алты жастағы кеңшар дирек­торының тағатсыздана күтіп жүргеніне күмәні болмады. Бір сөткеден аса жүрген пойыз келесі күні түс әлетінде Жосалы стансасына келіп тоқтады. Нәзипа әпкесі күтіп тұр екен. Құшақтасып мәре-сәре болды. Ертесіне күн көтеріле маңдай­шасына «Ақдала» деп жазылған ескілеу «ПАЗ» автобусына отырып, жолы қиыр-шиыр шалғайдағы ауылға 7-8 сағат дегенде әзер жетті. Ауыл орталығына көшіп келіп, шаруашылықтың есебінен салынып берілген үйге кіргеніне бір айдай уақыт болған әке-шешесі Назер­кесімен қуана қауышты.

«Арай» кеңшарының жас директоры Қасымхан Қаратаев биыл көктемде аймаққа әлі белгісіздеу майлы дақыл –мақсары еккізген. Бірсыпыра жұрт бұл дақылдың келешегі қалай болар екен деп алаңдады. 30 гектар жерге себілген дақыл көз тартатындай тығыз әрі қаулап өсе бастады. Ауданның өзге шаруа­шы­лықтарының агрономдары келіп, егілген мақсарының шығымдылығын көрген. Қызығушылар да, күдіктене қараушылар да болды. Алайда Қасымханның сенімі мол еді. Жерге дән сеппес бұрын, тегістелген атыздарды ерте көктемде көлкітіп суарып алған. Суы тартылып, кебе бастаған кезде соқа салып, одан іле- шала бір тырмалап, тегістеп өткесін дән сепкішпен тұқым сіңірген де, ауыр катокпен басып тастаған. Осыны күт­кендей сәуірдің соңғы күндері ақ жаңбыр нөсерлетіп құя салды. Қасымханға керегі де осы еді. Енді бұл дақыл тез көктеп, атыз беттерін теп-тегіс алып кетті. Жайқалып өсіп келе жатқанда, аупарт­комның бірінші хатшысы Амандық Бай­дүйсенов келді. Мұндай тың бастама, жақсы харекет обком хатшысы Еркін­беков­тің де құлағына тиіп, «Арайда» облыстық семинар-кеңес өткізуге пәр­мен берген. Қазір соған қызу дайындық жүріп жатыр. Қасымхан ауыл ақса­қалдары мен қоғамдық ұйымдардың жетекшілерін, мамандар мен брига­дирлерді жиып жиналыс өткізді. Келелі кеңесте тиісті адамдарға нақты тапсыр­малар берілді. Осындай күндердің бірінде өзі тәжірибеден өткен таныс шаруа­шылыққа Назерке жетті. Көз көргендердің бәрі қуанып жатыр. Сол күні Назерке Дулатқызы аға агроном болып тағайындалып, кеңшарда есепші болып қызмет атқаратын Күлзипаның үйіне орналастырылды. Жасы қырыққа толар-толмаста, күйеуінен бір ұл, бір қызбен ерте қалған Күлзипа сабырлы, мінезі жұмсақ әйел еді. Баласы Нұрқасым облыс орталығындағы жоғары оқу орнында, қызы Айғаным ауылдағы орта мектептің оныншы сыныбында оқиды екен. Бір аптадан соң, күріштің шығым­дылығын анықтайтын комиссия құра­мында агроном қыз екі күн бойы барлық бригадалардың егін алқабын аралап көрді. Қорытындысында егілген 1700 гектар күріштің 900 гектарға жуығы жақсы, 400 гектары ортадан жоғары, 350 гектары орта, 50 гектары ортадан төмен деп жобаланды. Комиссия күріштің түптелу кезеңінің алда екенін ескеріп, тиісті агротехникалық шаралар өз дәре­жесінде жүргізілсе бәрі ретке келеді деп шешті. Бір жақсысы күріш таза, күр­мексіз өсіп келеді екен. Тамыз айының басында Назерке егісті асықпай аралады. Сағағынан иілген алтын дәндер көңілін көншітті. Дақыл түптелгесін тығыз­дан­ған. Орта жерлер жақсыға қосылған, ортадан төмен атыздар жоқ есебі деп қуанды.

***

Облыстық семинар-кеңес өтетін бри­гаданың «Томарбөгет» учаскесіндегі дала қосын дайындау жұмысына келе кірі­сіп кеткен агроном қыздың қара­ма­ғына «коммуналдық-тұрғын үй бөлі­мі­нің» 10 жұмысшысы, клуб меңгеруші­сі, кітапханашы, автолавка және су­рет­ші-безендіруші бекітіліп берілді. Кең­шар директоры Қасымхан, партком хатшысы Ғалымбек және ауылдық кеңес­тің төр­а­ғасы мен кәсіподақ басшысы кезек­тесіп келіп, ретке келіп жатқан жұмыстың басы-қасында болды. Екі аптаның ішінде «Егін­шінің екінші үйі» саналатын дала қосы адам танымастай өзгеріп шыға келді.

Күрішші-механизаторлардың жатын бөлмелері толықтай жөнделіп, төсек-орындары жаңартылды. Шағын спорт алаңқайында волейбол, баскетбол ой­науға мүмкіншілік жасалынды. Төңі­рек түгел тазартылды. Аудандық партия коми­тетінен бөлінген өкіл Алдан Той­шыбаев және тұқым инспекциясының бастығы Ажар тәтесі облыстық-семинар кеңес өтетін орынның тез дайын болғанына разы болып:

– Қадамың құтты болар, облыстың бірінші басшысынан бастап, барлық аудан­дардың бірінші хатшылары қаты­сатын семинар-кеңес, бұрын-соңды біз­де болған емес. Сәтімен өткізіп жіберсек, абырой деген сол болар, – дейді екеуі.

Айтулы күн жетіп, «Арай» кең­шарына жан-жақтан қонақтар ағылып келе бастады. Ауылдың қонақүйіне алыс аудандардан бір күн бұрын кеш­тетіп жеткендер орналастырылды. Асхана то­лық іске қосылды. Ертесіне дала қосында семинар-кеңестің теория­лық бөлімі бас­талды. «Мақсары дақы­лының ерек­шеліктері мен одан алынатын өнімнің тұрмысқа пайда­ланылуы» жайлы негізгі баяндаманы кеңшар дирек­торы Қасым­хан Қаратаев, «Мақ­сары дақылының агротехникасы» тақы­ры­­бында қосымша баяндаманы Назерке Дулатқызы жасаған. Семинар-кеңестің практикалық екінші бөлімі егінжайда өтті. Келгендер атыздарда көздің жауын алардай болып, тып-тығыз, жайқалып өсіп келе жатқан мақсарыны көріп, өзара пікір алысты. Қорытынды сөзінде обкомның бірінші хатшысы Нариман Еркінбеков келер жылдан бастап, барлық кеңшарлар мен ұжым­шарларға мақсары егуді тапсырды.

***

Аудандық партия комитеті ұйым­дастыру бөлімінің меңгерушісі телефон шалып, «Арай» парткомының хатшы­сы Ғалымбек Басбаевқа аға агроном Назер­ке Дулатқызын ком­мунистік партия мүше­лігінің кандидаттығына қабылдау үшін бастауыш партия ұйымында тез­детіп мәселе қарау керектігін хабарлаған. Партком хатшысы мұны директорға айтқан.

– Егер аудандық партия комитеті ұйғарса, оған қарсы не дейміз, кешке кеңейтілген мәжіліс шақырыңыз, – деді Қасымхан. Кеңшардың партком мүше­лерімен қоса барлық бас мамандар, қо­ғам­дық ұйым жетекшілері, ардагерлер кеңе­сінің төрағасы жиналған. Мәжіліс­тің күн тәртібіне бір ғана мәселе ұсы­ныл­ды: Аға агроном Назерке Дулат­қызын Кеңес Одағы Коммунистік Партия­сының мүшелігіне кандидат етіп ұсыну туралы.

Пікірлер екіге жарылды. Партком мүшелерінің екеуі және ардагерлер кеңесінің төрағасы:

– Енді ғана еңбек жолын бастаған қызды партия мүшелігіне кандидат етіп қалай ұсынамыз десе, екінші пікір бұл кадрдың институттан арнайы келіп, мем­лекеттік тәжірибеден осы жерде өткенін, онда тек жақсы жағымен көрінгендігін, жақында өткен облыстық семинар-кеңеске дайындық кезінде де, оны өткізу барысында да ерекше көзге түскенін, келешегінен үміт күтетін маман екендігін тілге тиек еткен. Оның үстіне ұсыныс аудандық партия комите­тінен келіп отырғанын алға тартты. Осы­дан соң, өзара келісімге келген мәжі­лістегілер бір­ауыздан қолдап, хаттама толтырған.

***

Қоңыр күз келіп, күріш орағы басталған. Биыл алғашқы орақ кеңшар­дың №3 бригадасынан түсті. Ауыл үшін бұл күн үлкен мереке. Алғашқы орақты бастайтын атызға келген жатканың алдынан қызыл лента байланып, оны қию құрметі аудандық партия коми­те­тінің өкілі Алдан Тойшыбаев пен ауыл­дың ақсақалы Базарбай ақсақалға тиді.

Кеңшар директоры Қасымхан Қаратаев құттықтау сөз сөйлеп, сал­та­натты шараны ашты. Мектептен келген бір топ оқушылар егінші қауымға арнап, құттықтау сөздерін айтты. Лента қиыл­ғанын күтіп тұрған жатка жылжып келіп, күрішке түсті де, қалбағайы айналып кете барды. Бітік өскен күріштің қалың дестесі, дала кемесінің соңынан түп-түзу тартылып бара жатты. Дүйім жұрт соңынан ерді. Орылған күрішті талдап ұстап, сабағында қанша дән бар екенін санап жүргендер де бар. Егістікте­гі салтанатты шара дала қосында жалға­сып, асханасынан табақ-табақ ет тартыл­ды. Соңынан үлкендер батасын беріп, жиналғандар тілек тілеп тарқасқан…

Егін орағының орта тұсында Назер­кенің әке-шешесі келді. Қырық жыл шопан таяғын ұстап, қой баққан әкесі Дулаттың ел-халыққа да, ауыл мен ауданға да сыйлы болғанын жоғарыда айтқанбыз. Міне, енді дербес зейнеткер атанған оған кеңшар әкімшілігі астына су жаңа ГАЗ-24 жеңіл автокөлігін мін­гізіпті. Сол мәшинені жақын інілерінің біріне айдатып осында жеткендері еді. Орталық қырманға кіріп, «Волгадан» түсіп жатқан Назеркенің ата-анасын кіреберістегі таразы жанында тұрған Қасымхан бірден таныды да, алдарынан шықты. «Ассалаумағаләйкүм, көке» деп әуелі Дулат қартқа қос қолын ұсынды. Онан кейін ақ жаулықты анамен сәлем­дескен… Сонадайдағы күріш тазартып жатқан агрегаттардың бірінде екі-үш адаммен сөйлесіп тұрған Назеркені көрген олар солай қарай беттегісі келіп еді, бірақ Қасымхан шақырып келуге біреуді жүгіртіп жіберді. Өзі көптен ұнатып, сыйластығы жарасқан қыздың әке-шешесінің қырманға келуін іштей жақсы ырымға балаған жас директордың ризашылығында шек жоқ еді…

– Партия мен үкімет тұтас бір елдің тізгінін қолыңа ұстатқан екен балам, құтты болсын!

– Е, өз ауылың, өз жерің шаруашы­лығыңды дөңгелентіп, ауданның қала берді облыстың алдына шығаратыныңа сенемін. Алғашқы сәтті қадамыңды есітіп келдік, – деп жатыр Айнагүл ана. Азды-кем уақыт олар Қасымханмен штабта сәл бөгелген… – Шаршап келген шығарсыздар, біздің үйге барайық, – деген Қасымханмен ілесіп, сыртқа шықты. Бірақ, әуелі қызының жатқан үйіне бас сұққанды жөн көрді. Директор әлгі әзірде есеп бөліміндегі Күлзипаға хатшысын жұмсап, Назеркенің әке-шешесінің келгендігін айтқызып қойған. Күлзипамен танысып, оның ықыласпен берген шай-суын ішіп бола бергенде Қасымханның шопыры келіп, дирек­тордың үйіне қарай жол бастады. Үлкен көшенің орта тұсындағы ақ шатырлы үйдің алдына келіп тоқтаған. Хабар тиіп, күтіп отырған болуы керек, ақ жаулықты аққұба әйел күтіп алып, жылы шыраймен амандасқан. Бұл Қасым­ханның анасы Әсима еді.

– Сіздер туралы сырттарыңыздан қа­нықпын, ана жолы беріп жіберген сәлем-сауқаттарыңызды алғанмын. Ол үшін көп рахмет! Хош келіпсіздер, – деп үй иесі құрақ ұшты. Бір қыз, бір ұлмен 37 жа­сында жесір қалған Әсиманың бүгінде бала­ларын жеткізіп, «тәубе»деп отырған жағ­дайы бар еді. Облыс орталығындағы мұ­ғалімдер дайындайтын институтты бі­тір­ген үлкені Зере осы ауылдағы орта мек­­тепте мұғалім, күйеу баласы Кеңес­бек мектепте оқу ісінің меңгерушісі екен.

– Отағасым осы кеңшарда бас экономист болатын, ұзаққа созылған дерт ақыры алып тынды. Тағдыр осылай жазса, қайтейін… Әсима бәйбіше көз жасына ерік беріп алды.

Айнагүл ана да сыр бүкпеді. Бес құрсақ көтеріп, үшеуін жер қойнына тап­сырғанын, енді екі қызға қарап қалға­нынын айтып егілді.

– Үлкен қызым Жосалыда, одан екі немереміз бар, ал Назер­кенің енді оқу бітіріп, осында жұ­мысқа орналасқанын өзіңіз білесіз ғой…

– Барға шүкірлік етейік апа, бәрі Алланың ісі оған кім қарсы келе алады, – деп басу айтты Әсима. Осы сәт қаздай тізіліп, Қасымхан мен Назерке кіріп келе жатты…

***

Қыркүйек айының соңғы күндерінің бірі болатын. Сәске түске таман аға агроном Назерке өзі жүргізетін автокөлігімен «Естек көлі» учаскесіндегі астық бастырып жатқан комбайндарға қарай келе жатты. Үш комбайн күріш дестелерінің шаңын бұрқыратып жатыр. Кенет біреуінің атыз ортасына тоқтап, комбайнердің бункерге қарай көтеріле бергенін көзі шалған. Бункердегі ас­тықты қолындағы затпен шұқылай бер­гені сол еді, бір қырындап құлап, қолын сермелей бастады. Жетіп тоқтағанда, комбайнердің сырт киімінің бір жеңі бункер шнегіне шайналып жатқанын көрді. Техника қауіпсіздігін білетін Назерке дереу двигательді өшірді. Жо­ғары көтеріліп оң қолын тартқылап ала алмай жатқан комбайнерге көмек­теспекші болды. Бірақ, не тартып ала алмады, не киімін ағытып жібере алмады. Орамалын бұлғап, келесі атызда жүрген комбайнерді шақырды. Екеулеп жүріп сырт киімнің жеңін тіліп, әзер босатты. Абырой болғанда қолы шайналмаған, бірақ жеңіл жарақаты бар екен. Иығын ауырсына бергенін байқап, «ештеңе етпейді» дегеніне қарамастан, ком­бай­нерді орталықтағы емханаға алып келген… Екі-үш күн амбулаториялық ем алып, комбайнер жігіт жұмысына қайта қосылып кетті. Осы жылғы күз берекелі болған. Кеңшар 1700 гектар күріштің әрбір гектарынан міндеттемеге сай 50 центнердің үстінде өнім жинап, бұрын-соңды болмаған көрсеткішке қол жеткізді. Ауылдастары жас директордың жолы болды деп қуанса, бұл табыста Назеркенің де үлесі бар болатын.

Кеңшардың кеңейтілген ашық партия жиналысында сөз алған аға агроном Назерке Дулатқызы егінді әртарап­тан­дыру жайлы ұсыныс жасаған. Бұған дейін бұл тың мәселе еді.

«Әртараптандыру – шаруашылыққа да, ауыл халқына да пайдалы болар еді. Сондықтан, мақсары көлемін арттыру, жүгері дақылына аса мән беру, көкөніс-бақша егуге жарамды жер бөліп, жаңа бригада жасақтау қажет. Мұны кешіктір­мей, бригада құрамын ақылдасып, тәжіри­бесі бар азаматтың бірін бригадир етіп тағайындау қажет» деген. Жина­лысқа қатысқандар бұл ұсынысты қолдады. Ертесіне-ақ, Қасымханның орнына бас агроном болған Мәжит ағасы екеуі іске кірісті. Жаңа бригадаға дербес техника, жұмыс күші беріліп, жарамды жерлер бөлінді.

***

Үлкен бір тарихи датаға байланысты аудан орталығында көркемөнер­паз­дар­дың байқауы өтетін болып, осы шараға дайындық басталды. Мектептің музыка пәнінің мұғалімі Мұратбек екеуі ауыл­дағы өнерлі жастардың басын қосып, кешкілік жұмыстан соң, концерттік бағдарлама даярлады. Назерке мектепте оқып жүрген кезінен-ақ ән-жырға әуес еді. Сыр сүлейлері ғұмыр кешкен жы­раулық өңірде өскендіктен болар, дом­быраға қосылып термелер айтатын. Тұр­мағанбеттің, Шораяқтың Омарының, Жиенбай жыраудың, кете Жүсіптің бірнеше жыр-термелерін жатқа білетін. Міне, енді сол кәдеге асты. Концерттік бағдарламаға өнердің барлық жанрларын қамтуды мақсат тұтқан «Арайлықтар» екі апта үзіліссіз дайындық жасады. Ән мен жыр, би мен күй, көркемсөз, шағын скеч қосылды. Кеңшар әкімшілігі мен кәсіподақ комитеті ұлттық киімдер тік­тіріп берді. Дайындалған концерттерін әуелі ауыл тұрғындарына, сонан соң көрші ауылға апарып көрсетті. Бұл өнерпаз жастарды көп алдына шығарып, жаттықтырып алу еді. Қараша айының алғашқы күндерінің бірінде аудандық байқау басталған. Екі күнге созылған байқауға онбір елді мекеннен келген ауыл өнарпаздары кезек-кезек өнерлерін көрсетті. Қорытындысында қазылар алқасы Назерке бастаған «Арай» кең­шарының көркемөнерпаздарына бірінші орынды берді. Бұл үлкен жетістік бола­тын. Осыдан соң ауылда мәдени іс-шара­лар жиі өте бастады. Жаңа музыкалық аспаптар сатып алынды. Тек өнер ғана емес, ауыл спортына да қолдау көр­сетілді. Клуб алдындағы бос алаң­қайдан спорт алаңы ашылды. Бұл үшін кеңшар директоры Қасымхан қаражат бөлді. Агроном Назерке Дулатқызы көп ұзамай қоғамдық негізде кеңшар ком­сомол ұйы­мының жетекшілігіне сайлан­ған… Тәр­бие­лік мәні бар мәдени-көп­шілік жұ­мыс­­тарға ден қойылып, ауыл жас­­­та­­­ры­ның бос уақыттары өнерге, спорт­­қа қарай ауды.

Сол күндердің бірінде Қасымхан Назеркеге «маған өмірлік жар боласың ба?» деген…

***

Ауданда өткен өнер сайысынан кейін көп ұзамай аупартком талантты қызды аудандық комсомол комитетінің хатшы­лығы қызметіне алуды ұйғарды…

Кеңшар парткомының хатшысы Ға­лымбек Басбаев кабинетінде Назер­кемен сөйлесіп отыр. Әңгіме барысы ұсынылып отырған жаңа қызмет туралы болатын.

– Келешегіңді ойласаң, барғаның жөн. Мұндай мүмкіншілік бола бермейді. Бұл дегеніңіз – қызметтік баспалдақ, – деді партком хатшысы. Осы мезетте үстеріне Қасымхан кірді.

– Жақсы келдіңіз, біз аудандық партия комитетінің ұсынысы бойынша сөйлесіп отыр едік. Партком хатшы­сы­ның сөзі Қасымханға қиындау тиді. «Өмірлік жар боласың ба?» деген сұрауына: – Уақыт бер, ойланайын, – деп еді, енді мына ұсыныс… Аудан орта­лы­ғына қызмет ауыстырса, қалай болады? Маңдайынан мұздай тер бұрқ етті. Десе де, өзін-өзі қолға алып:

– Назерке бұған қалай қарайды екен? – деді. Қыз үндей қоймағасын, партком хатшысы:

– Жолдас директор, кадр сіздікі ғой, ертеңге дейін ақылдасып, бір жауабын берерсіздер, – деп орнынан көтеріле берді.

 Екеуі қарама-қарсы бөлмеге өтіп, директор кабинетіне келді:

– Қолыма қонғалы тұрған құс басқа жаққа ұшып кетсе, менің өмірімде не мән қалады?

– Мен сенің әлі қолыңа қона қойған жоқпын ғой.

– Бақытымның жолында неден болса да тартынбаймын, аяғына дейін күресемін. Бастық бұл сөзін нық айтты.

– Қазақтың: «Сен аржақта қалқатай, мен бержақта» деген өлеңі бар еді, – деп күлді қыз.

– Мен сені жібермеймін, кеңшарға да білікті маман керек.

– Маман керек пе, жар керек пе?

– Екеуі де…

Қыз бен жігіттің әңгімесі осымен бітіп, екеуі де жұмыстарына кеткен.

Кешке үйіне келгесін, Қасымхан анасына бар сырын ашты. Анасы батыл шешімге келді:

– Онда күні ертең ата-анасының алдынан өтуіміз керек.

***

Дулат ақсақал бүгін күндегіден де ерте тұрып, қорадағы малдарын өріске шығарған. Төрт түлігі өздеріне жетерлік еді. Мал асырау оңай шаруа емес. Жеке қожалығын шақтағысы келген болар, оншақты күн бұрын 3 бас ірі қарасы мен екі құлынды биесін, 10-15 қой-ешкісін сатып жіберген. Бес жылқысын немере інісінің үйіріне қосқан. Қорада әлі екі жылқы, екі бұзаулы сиыр, 10 бас қой тұр. Екі інгені өрісте, түйе жарықтық қора керек етпейді ғой… Малын жайлап, ірі қарасы мен қойларын ауылдың жеке малын бағатын малшылардың алдына салып беріп қайтқанда, Айнагүл сексеуіл шоғы­мен қайнап, бұрқылдап тұрған самаурынды үйге кіргізіп, таңғы дастар­қанды жасап қойған екен. Шәй ішіп отырып, оны-мұны айтты да сөз бағытын Назеркеге бұрды.

– Қыз бала жатжұрттық, теңін тауып бізді бір қуантса ғой, – деп кемпірі бола­шақ­тың ұштығын шығарған.

– Қызымның ақылы бар, бәрі болады бәйбіше, – деді отаға­сының сенімді уәжі Айнагүлдің көңілін орнықтырды…

Сәскелікте есік алдына көлік келіп тоқтағандай болған. «Қызымыз кеп қалды ма» деп қосарласа, далаға жүгіре шыққанда, жеңіл мәшинеден ер кісі мен әйел түсіп жатты. Бұлар құда түсуге келген Әсима мен қайнысы Ілесхан еді. Дулат пен Айнагүл қонақтарды жылы шыраймен қарсы алды. Ата салтының із-жолымен келгендер шәй үстінде бүгіп-жармай, бұйымтайларын айтты. Ауыл ішіндегі ағайын-туыс тез жиналды. Кең дастарқан басында әуелі екі ауылдың аман-түгелі, елдің тіршілігі сөз болып, сөз төркіні екі жасқа қарай ауған.

– Балалар оқыған, екеуі де жоғары білімді. Аллаға шүкір, ақыл тоқтатқан, оның үстіне лауазымды қызметтері бар, – деп бастады сөзін Әсима ана…

– Өздері солай шешсе кім қарсы, оң болсын, – десті көпшілік. Төрде отырған қария: «Жол мұраты жету, қыз мұраты кету», – деп бастап, аяғын ақбатаға жалғастырды. Осыдан соң Әсима әкелген киттері мен орамал шаршысын көрсетіп, үй иесіне толық конверт ұсынды. Ауыл айбатына деп төрт «көк қағаз» тастаған. Тура бір айдан соң келіп, Назеркені қолдан алатыны келісілді. Тиесілі сыбағасын жеп болып, көңілдерін бірлегесін, қонақтар қайтуға оқталған. Болашақ құда-құдағиын шығарып салып тұрып, Дулат пен Айнагүл кәдімгідей толқыды. Айнагүл ана көзіне жас алған, бұл қуаныштың жасы еді…

Аудандық партия комитетінің ша­қыр­­туымен келген Назерке ұйымдас­тыру бөлімі меңгерушісіне кірген. Сыл­тауы тыңдалмайтынын білгесін, идео­логия жөніндегі хатшы Нәзікеннің қабыл­дауына барды. Оған таяу күндерде тұр­мысқа шығатынын айтқан.

– Қызметке оның не кедергісі бар, – деген хатшыға:

– Ол кеңшардың директоры, жұмы­сын тастап мен үшін аудан орталығына келе алмайды ғой, – деген. Көпті көрген, парасатты хатшы сәл ойланып отырды да:

– Олай болса бақытты болыңдар, ауылыңа қайта бер, мен біріншіге өзім түсіндіремін, – деді.

Келісілген мерзімде Дулат пен Айна­гүл үлкен той жасап, Назеркені ырғап-жырғап ұзатты…

***

…Арада үш жылға таяу уақыт өткен. Кезекті еңбек демалыстарын алып, екі жастағы Бексұлтанды әжесіне қалдырған Қасымхан мен Назерке Алматы маңын­дағы бір шипажайға келген. Табиғаттың бір тамаша жерінде орналасқан бұл сауықтыру орнына келушілер аз емес екен. Жайлы орынға жайғасты. Бұрын «курорт» дегенді көрмеген Назеркеге бастапқыда бәрі таңсық еді. Жақсы ты­нығып, шаршағандарын басты. Ем-домы, ас-суы да ойдағыдай болып шық­қан. Мұнда мәдени-көпшілік шаралар бір толастамайды, әсіресе кеш түсе қы­зады. Үлкен қалаға тиіп тұрғасын ба кон­церт, кино дегендерің күн құрғат­пайды. Бір күні «Русалка» деген өнер ұжы­мы­ның келетіні белгілі болған. Атағы одақ көлеміне белгілі, Саратов қаласынан Қазақстанда гастрольдік сапармен жүр­ген бұл ансамбльдің осында ат басын бұруы курорт әкім­шілігінің сұранымы екен. Кешкілік шипа­жайдың шағын клу­бына жұрт сыймай кетті. Орыс халқының ән-биін эстра­далық құрылымға лайық­тап, ду­ман­дата өнерлерін паш еткен «Русалка» тобына көрермендер риза­шылықпен қол соқты. Концерт соңында жүргізуші: «Ансамбльдің көркемдік же­текшісі – Ольга Иванова, директоры Дәуір Жантасов» деп хабарлаған.Сах­на­ға шығып, халыққа қарап бас иген екеу­дің ер адамы Назеркенің көзіне оттай ба­сылды. Бұл шынымен Дәуір ме? Өз көзіне өзі сенбей қайта қарады да, аң­тары­лып қалды. Ия, бұл Дәуір болатын. «Дәуір тірі екен ғой» деп күбір етті Назерке. Қасымхан жалт қарады. Осы сәтте аяғын сылтып басқан Дәуір әйелі­мен қолтықтасып сахнадан шығып бара жатты…

(Соңы. Басы өткен сандарда)

Темірбек ЕСЖАНОВ