Бала және әлеуметтік желі: бақылау әлде тыйым?

3

0

Бір кездері ата-ана баласының көше кезіп, үйге кеш оралғанына алаңдайтын. Бүгінде қауіп сыртта ғана емес, үнсіз бөлменің ішінде, баланың алақанындағы экранда отыр. Үй іші тыныш болғанымен, телефонның ар жағында бітпейтін бейнетаспа, жалған мінсіз өмір, кибербуллинг, қауіпті челлендждер мен баланың назарын барынша ұзақ ұстап қалуға құрылған алгоритмдер тынымсыз жұмыс істейді.

Әлеуметтік желі енді жай ғана ойын-сауық немесе байланыс құралы емес. Ол баланың көңіл күйіне, ұйқысына, сабағына, өзін бағалауына және айналасымен қарым-қатынасына ықпал ететін қуатты ортаға айналды. Ең қиыны – бала бұл ықпалды әрдайым сезіне бермейді, ал ата-ана оны кеш байқайды. Сондықтан әлемнің бірқатар елі мәселені жеке отбасының жауапкершілігіне ғана қалдырмай, заңмен шектеуге көшіп жатыр. Бұл Қазақстан алдына да өткір сауал қояды: баланы экраннан тыйыммен қорғаймыз ба, әлде оның санасын сауатты таңдау жасауға үйретеміз бе?

Ресми статистика бойынша, 2025 жылы Қазақстандағы 6-15 жастағы балалардың 91,7 пайызы интернет пайдаланған. 2026-2030 жылдарға арналған «Қазақстан балалары» тұ­жырымдамасында балалардың 46 пайыздан астамы интернетке алғаш рет 5-8 жасында кіретіні, ал жоғары сынып оқушыларының 95 пайыздан астамында әлеуметтік желідегі жеке аккаунты бары көрсетілген.

Оқу-ағарту министрлігі мен ЮНИ­СЕФ жүргізген «Kazakhstan Kids Online» зерттеуіне сәйкес, 9-10 жастағы балалардың 60 пайызының, 11-12 жастағылардың 66 пайызының әлеуметтік желілерде немесе ойын платформаларында аккаунты бар. Бұл көптеген платформада 13 жасқа дейін тіркелуге рұқсат етілмейтініне қарамастан қалыптасқан жағдай.

Қағаз жүзіндегі шектеу баланы автоматты түрде қорғай алмайды. Туған жылын өзгерту немесе ересек адамның аккаунтын пайдалану қиын емес. Маңыздысы – баланың ин­тер­нетте не көріп, кіммен сөйлесіп жүр­гені.

Қызылордалық Нұргүл Есмаха­нова екі баланың анасы. Үлкен ұлы екінші сыныпқа көшкен, кіші қызы үш жаста. Оның айтуынша, ұлы те­лефонға ерте әуестеніп, уақыт өте құрылғыны жиі сұрай бастаған.

– Ұлым кішкентай кезінен те­лефон көрді. Кейде кешке жатып алып бейне қарайтын. «Ұйықта» де­сек, «иә» дейді, бірақ телефонды қой­майды. Бір кезде оның ұйқысы мен күн тәртібіне әсер ете бастаға­нын байқадық. Содан кейін телефон қол­дану уақытын шектеуге кірістік, – дейді ол.

Кіші қызына қатысты отбасы басқа жолды таңдаған. Оған теле­фонды бақылаусыз бермей, тек та­нымдық мультфильмдер мен жасы­на сай бағдарламаларды көрсетеді.

– Қызымызға телефонды шектеу­мен береміз және не көретінін өзіміз таңдаймыз. Қазір ол қазақ, орыс жә­не ағылшын тілдерінде санай алады, көптеген сөзді біледі, үш тілдегі қарапайым сөздерді түсініп келеді. Бірақ бұл телефонды еркін берудің емес, мазмұнын іріктеп, уақытын қа­дағалаудың нәтижесі деп ойлай­мын, – дейді ата-ана.

ҚАУІП ЭКРАН АЛДЫНДА ӨТКІЗІЛГЕН УАҚЫТПЕН ҒАНА ӨЛШЕНБЕЙДІ

Қазақстандық балалардың 15 пайызы интернетте күн сайын қа­жетсіз немесе жағымсыз контентке тап болады, ал 21 пайызы кибер­бул­лингті бастан өткерген. Бұған бей­таныс адамдардың байланыс орна­туы, жеке суреттермен бопсалау жә­не жасанды интеллект арқылы жасалған дипфейктер сияқты жаңа қауіптер қосылды.

Телефон ұстаған әр баланы «тәуелді» деу дұрыс емес. Мамандар проблемалық қолдануды мінез-құ­лықтағы өзгерістермен бағалайды. Бала желіге кірмесе ашуланып, ұй­қысын, сабағын және шынайы қа­рым-қатынасты кейінге ысыра бас­таса, бұл қауіп белгісі.

Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының 44 ел мен өңірді қам­тыған зерттеуінде 11, 13 және 15 жас­тағы жасөспірімдердің 11 пайы­зында әлеуметтік желіні пробле­ма­лық пайдалану белгілері анықталған. 2018 жылы бұл көрсеткіш 7 пайыз болған. Қыздар арасындағы үлес 13, ұлдар арасында 9 пайызды құраған.

АҚШ денсаулық сақтау орган­дары келтірген зерттеулерде әлеу­меттік желіде күніне үш сағаттан артық отыратын балалар мен жас­өспірімдерде мазасыздық пен де­прессиялық белгілер қаупі екі есе жоғары екені көрсетіледі. Алайда әлеуметтік желіні барлық психо­ло­гиялық қиындықтың жалғыз себебі деуге болмайды. Кейде жалғыздық сезінетін немесе өзін төмен баға­лайтын бала желіге көбірек жүгінеді. Яғни себеп пен салдар бір-бірін кү­шейтуі мүмкін.

Облыстық жастар денсаулығы орталығының психологі Гүлзинат Алтынбаеваның айтуынша, әлеу­мет­тік желіге шамадан тыс әуестену баланың өміріндегі маңызды әрекет­терді біртіндеп ығыстырады.

– Қазіргі таңда балалардың әлеу­меттік желіге тәуелділігі шынымен де өзекті мәселе болып тұр. Көптеген бала бос уақытын телефонмен өткі­зеді. Соның салдарынан ұйқысы бұ­зылады, сабаққа деген қызығу­шы­лығы төмендейді, ата-анасымен жә­не достарымен қарым-қатынасы азаюы мүмкін. Кейбір балалар әлеу­меттік желідегі өмірді шынайы өмір­мен салыстырып, өзіне деген сенімсіздік, мазасыздық сияқты қиын­дықтарға тап болады, – дейді маман.

Бұл жасөспірімдік кезеңде ерек­ше маңызды. Осы жаста бала өз бол­мысын қалыптастырып, айналасын­дағылардың бағасына мән береді. Ал әлеуметтік желі өзгенің өңделген өмірін ұсынады. Оның артында жар­­нама, монтаж және көрсетілмеген шынайы өмір барын бала аңғара бермейді. Соның салдарынан өзін өзгелермен салыстырып, сенімсіздік пен мазасыздыққа тап болуы ық­тимал.

Шексіз таспа, автоматты бейне­лер, хабарламалар мен лүпілдер ба­ланың назарын ұзақ ұстап, «тағы бір бейне көремін» деген ойды бірнеше сағаттық бақылаусыз қарауға ай­налдыруы мүмкін. Сондықтан әлеу­меттік желі ұйқыға, дене белсенді­лі­гіне және шынайы қа­рым-қа­ты­насқа кедергі келтірмеуі керек.

ШЕТЕЛДЕР ҚАНДАЙ ШЕШІМ ҚАБЫЛДАДЫ?

Франция парламенті 2026 жылғы 21 шілдеде 15 жасқа толмаған бала­лардың әлеуметтік желіні пайда­ла­нуын шектеуге бағытталған құжатты қабылдады. Жаңа аккаунттарға ты­йымды 2026 жылғы 1 қыркүйектен, бұрын ашылған парақшаларға 2027 жылғы 1 қаңтардан бастап енгізу жоспарланған. Платформалар қол­данушылардың жасын арнайы жүйе арқылы тексеруге міндеттелмек.

Шектеу білім беру, ғылыми ре­сурстар мен онлайн энцикло­пе­дияларға қолданылмайды. Франция билігі ата-ананың келісіміне негіз­делген бұрынғы тәсіл нәтиже бер­меді деген қорытындыға келген.

Ұлыбритания да 16 жасқа тол­маған балаларға әлеуметтік желіні пайдалануға тыйым салуды жоспар­лап отыр. Ережелерді 2026 жылдың соңына дейін қабылдап, 2027 жыл­дың көктемінен енгізу көзделген. Шектеу Instagram, TikTok, Snapchat, YouTube, Facebook және X плат­формаларын қамтуы мүмкін, ал Whats­App пен Signal секілді мес­сенджерлерге қолданылмайды.

Ұлыбритания шексіз таспа, ав­томатты ойнату, тікелей эфир және бейтаныс адамдардан хабарлама алу функцияларын да реттемек. Демек, қауіп тек аккаунтта емес, платфор­малардың назарды ұзақ ұстауға бе­йімделген құрылымында.

ТЫЙЫМ МӘСЕЛЕНІ ТОЛЫҚ ШЕШЕ МЕ?

Гүлзинат Алтынбаева шетелдік бастамалардың пайдалы жағын жоқ­қа шығармайды. Алайда заңды жалғыз шешім ретінде қарастырудан сақтандырады.

– Франциядағыдай 15 жасқа дейін әлеуметтік желіні шектеу бастамасының жақсы жағы бар деп ойлаймын. Себебі бұл жаста бала­ның психикасы әлі қалыптасып жа­тады. Бірақ тек тыйым салумен мә­селе шешілмейді. Балаға бір нәрсені толық тыйым салсақ, оған деген қызығушылығы одан сайын артуы мүмкін, – дейді психолог.

Техникалық шектеулерді айна­лып өтуге болады: бала жасын өз­гертіп немесе басқа аккаунтты пай­далануы ықтимал. Ал жасты құжат не бет әлпеті арқылы тексеру жеке деректердің қауіпсіздігі туралы сұ­рақ туғызады.

Ғалымдар әлеуметтік желінің зиян­ды контент, алгоритм және ки­бербуллинг секілді қауіптерін мо­йын­дайды. Бірақ оның жасөспі­рімге қолдау табуға, шығармашы­лықпен айналысуға және қарым-қатынас ор­натуға мүмкіндік беретін пайдалы жағы да бар. Сондықтан мамандар жап­пай тыйымнан гөрі теңгерімді ша­раларды қолдайды.

Психологтің пікірінше, ең тиімді қорғаныс – ата-ана мен бала ара­сындағы сенімді қарым-қатынас.

– Ең бастысы – ата-ананың бақы­лауы мен тәрбиесі. Ата-ана баламен ашық сөйлесіп, телефон қолдану уақытын реттеп, бос уақытын спорт­қа, кітап оқуға немесе басқа пайдалы үйірмелерге бағыттай білсе, бұл әл­деқайда тиімді болады. Мектепте де балаларға әлеуметтік желіні дұрыс пайдалану мәдениетін үйреткен жөн, – дейді Гүлзинат Алтынбаева.

Бақылау баланың әр қадамын аңду деген сөз емес. Үйде ортақ цифр­лық тәртіп болғаны дұрыс: тамақ үстінде телефон қолданбау, түнде құрылғыны жатын бөлмеден тыс қалдыру, сабақ пен демалыс уақытын ажырату. Бұл талап ере­сек­терге де ортақ болуы тиіс.

Мектептің міндеті де телефон жинап алумен шектелмеуі керек. Оқушы алгоритмнің неге бір бейнені қайта-қайта көрсететінін, жасырын жарнама мен жалған ақпаратты қа­лай анықтау керектігін, желіде қал­дырған жазбаның цифрлық ізге ай­налатынын білуі қажет.

ҚАЗАҚСТАН ҚАНДАЙ ЖОЛДЫ ТАҢДАУЫ КЕРЕК?

Қазақстан үшін өзге мемлекеттің заңын сол күйінде көшіру жеткіліксіз. Елдегі тілдік орта, ауыл мен қала арасындағы мүмкіндік айырмашылығы, ата-аналардың цифрлық сауаты және балалардың интернетке ерте қосылуы ескерілуі тиіс.

«Қазақстан балалары» тұжырым­дамасында балалар мен ата-ана­лардың цифрлық сауатын арттыру, онлайн зорлықтан қорғау, алгоритм­дік ойлау, ақпаратты тексеру, цифр­лық этика және жасанды интел­лек­тіні жауапкершілікпен пайдалану дағдыларын мектепте оқыту көз­делген.

Платформалардың жауапкер­ші­лігін де күшейту қажет. Балалардың аккаунттары әуелден жабық болып, бейтаныс адамдардың хабарла­ма­лары шектелуі керек. Қауіпті чел­лендждер, құмар ойындар мен зор­лық­­ты насихаттайтын ма­те­риал­­дар­ға тосқауыл қойып, қа­зақ және орыс тіліндегі модерация­ны жетіл­діру ма­ңызды.

Жас шектеуі ата-аналық тәрбие, мектептегі білім, психологиялық кө­мек және платформалардың мін­детімен толықтырылмаса, формал­ды талап болып қалуы мүмкін.

Баланың телефонын тартып алу оңай. Ал оның неге экранға тығы­латынын түсіну әлдеқайда қиын. Кейде бала әлеуметтік желіге ерік­кеннен емес, шынайы өмірде тыңдайтын адам таппағандықтан ке­теді. Ол танымал болуды емес, қа­былдануды қалауы мүмкін. Сондық­тан шешім «телефонды бер» деген бұйрықтан емес, «Сені не мазалап жүр?» деген сұрақтан басталады.

– Бұл мәселені тек заңмен немесе тыйыммен емес, ата-ана, мектеп және қоғам болып бірге шешкенде ғана жақсы нәтиже болады. Баланы технологиядан толық алыстату мүм­кін емес. Сондықтан оны қауіпсіз әрі саналы пайдалануға үйрету ма­ңызды, – дейді психолог.

Әлеуметтік желі баланың өмі­рінен жоғалып кетпейді. Бірақ оның баланың ұйқысын, уақытын, өзін бағалауын және шынайы қарым-қатынасын басқаруына жол бер­меу­ге болады. Бұл үшін тыйымнан бұрын түсіністік, бақылаудан бұрын сенім, ал отбасының әрекетімен қа­тар мемлекет пен технологиялық ком­паниялардың жауапкершілігі қажет.

Бағлан АМАНЖОЛ,

«Сыр бойы»