Қуаң даладағы ғылыми серпін

4

0

Кейінгі жылдары Арал теңізінің экожүйесін қалпына келтіру бағытында ауқымды жұмыстар қолға алынып, эколог-ғалымдардың тынымсыз зерттеулерінің арқасында маңызды жобалар жүзеге асырылуда. Бұл игі бастамалар өңірдегі экологиялық ахуалдың жақсаруына деген үмітті еселейді.

Жуырда ҚР Экология және табиғи ресурстар министрі Ерлан Ны­сан­баевтың төрағалығымен Арал теңізінің құрғаған табанын­да­ғы ғы­лыми-зерттеу қызметін ұйым­дастыру мәселелеріне арналған кеңе­с өтті. Жиынға Әлихан Бөкейхан атындағы Қазақ орман шаруа­шы­лығы және агроорманмелиорация ғы­лыми-зерттеу институтының (ҚазОШҒЗИ) ғалымдары, сондай-ақ орман шаруашылығы және жануар­лар дүниесі комитетінің өкілдері қаты­сып, теңіз түбінде жүргізіліп жат­қан ғылыми ізденістердің бағыт­тары мен нәтижелілігі жан-жақты сараланды.

Қуаң даладағы ғылыми серпін

Арал теңізі – адамзат тарихын­дағы ең ауыр экологиялық трагедия­лардың бірінің куәсі әрі символы. Кезінде көк толқыны шалқып жат­қан алып су айдыны бүгінде мил­лиондаған гектар тұзды шөлге айналып, өңірде жел тұрса, шаң-тозаңмен бірге улы тұздарды жүз­деген шақырымға таратып, халық­тың денсаулығы мен айналадағы табиғатқа орны толмас залал кел­тіруде. Осы олқылықтың орнын толтыру жолында ҚазОШҒЗИ ма­мандары облыстық филиалмен бір­лесе отырып, құрғаған теңіз түбінің экожүйесін жаңғыртуда айтар­лық­тай еңбек етуде.

2024 жылы «Қазақстанның ор­ман ресурстарын ұтымды пайда­лану және тиімді сақтау мақсатында орман шаруашылығын ғылыми-тех­но­логиялық қамтамасыз ету» атты бағдарламалық-нысаналы қаржы­ландыру шеңберінде ауқымды зерттеулер басталды. Бұл бағдар­ламаның басты мақсаты – көшет материалын өсірудің заманауи техно­логияларын әзірлеу, өсімдік­тердің жерсіну қабілетін арттыру және әсіресе Аралдың құрғаған табанында тұрақты орман алқап­тарын қалыптастыру.

Ғалымдар зерттеу барысында ерекше назарды жергілікті топырақ-климат жағдайына бейім, құмды бекітуге қабілетті өсімдік түрлеріне аударды. Атап айтқанда, жүзгін (сalligonum caput-medusae) және шобер селитрянкасы (nitraria schoberi) тұқымдарының егістік сапасы жіті зерттелді. Жүзгін дегеніміз – жіңіш­ке, жапырағы сирек бұта тәрізді өсімдік. Ол құмды топыраққа және аптап ыстыққа төзімді келеді де, көшпелі құмдарды тоқтатуда және шөлейттенумен күресте таптырмас құрал саналады. Ал шобер селитрян­касы – нитрарийлер тұқымдасына жататын, сортаң жерлерде өсетін, етжең жапырақты, ұсақ жемісі бар бұта. Оның тұзға және қуаңшылыққа төзімділігі өте жоғары, сондықтан бүлінген жерлерді көгалдандыруда кеңінен пайдаланылады.

Былтыр жаз-күз айларында осы өсімдіктердің физиологиялық тұр­ғы­дан толық пісіп-жетілген тұқым­дары жиналып, зертханалық тал­дау­дан өтті. Нәтиже көңіл қуан­­тар­­­­лық­тай: жүзгін тұқым­дары­ның 71 пайызы үшінші сапа класына сәйкес келетіні анықталса, шобер селитрянкасы алдын ала сулан­дырудан кейін 40 пайызға дейін өнгіштік көрсеткен. Бұл көрсет­кіштер қатал табиғат жағдайында жергілікті флора өкілдерінің тір­шілік әлеуеті зор екенін айғақтайды.

Топырақ құрамы мен табиғи ерекшеліктеріне қарай ғалымдар Арал теңізінің құрғаған табанынан орман өсіруге жарамдылық деңгейі әртүрлі үш тәжірибе алаңын бел­гіледі. Вегетациялық кезең бойы бұл аумақтарда топырақ ылғалды­лығына тұрақты мониторинг жүр­гізіліп, өсімдіктерді тиімді өсіруге бағытталған бірқатар агротех­ни­калық шаралар қолданылды. Атап айтқанда, тұқым себу бары­сында ылғал сақтағыш гидрогельдер және өсімдіктің өсуін ынталан­дыра­тын «эпин-экстра» био­стимуля­торлары пайдаланылды. Бұл құрғақ­шылық аймақта ылғалды үнемдеуге және тамыр жүйесінің қарқынды дамуына септігін тигізетін маңызды қадам болды.

Осы орайда, біз ҚазОШҒЗИ облыстық филиалының директоры, ауыл шаруашылығы ғылымдары­ның кандидаты, қауымдастырылған профес­сор Самалбек Қосановпен тілдесіп, атқарылып жатқан жұмыс­тардың жай-жапсарын сұраған едік.

– Өткен жылдары Аралдың құр­ғаған табанын көгалдандыру жұ­мыстары негізінен орман шаруа­шылығы мекемелерінің еншісінде болып келді. Алайда ғылым мен тәжірибе арасындағы байланыстың әлсіздігі көп жағдайда нәтиженің төмен болуына әкеп соқтырды. Мә­селен, бұрынғы жылдары сексеуіл­дің жерсіну көрсеткіші небәрі 30 пайыздың маңайында ғана болды, ал екпелердің тығыздығы өте сирек еді, – дейді С.Қосанов. – Қызыл­ор­дада институт филиалының ашы­луымен бұл бағыттағы жұмыс жүйе­лі ғылыми арнаға түсті. Біздің басты мақсатымыз – сексеуілдің және сар­сазан, қарабарақ, анабазис, рихтер сораңы секілді басқа да тұзға төзімді өсімдіктердің өнімділігін кешенді зерттеу, сондай-ақ ғылыми негіз­делген технологияларды өндіріске енгізу.

Ғалымның айтуынша, зерттеулер өсімдіктер биологиясы және био­технологиясы институты сынды жетекші ғылыми ұйымдармен тығыз байланыста жүргізілуде. Әртүрлі топырақ қоспаларымен, өсу сти­муля­торларымен, тұқымды себу алдындағы өңдеу әдістерімен тәжірибелер жасалып, жыл бойы тәжірибе алаңдарында өскіндердің шығымдылығы мен даму қарқыны бақылауда болады.

Маман миллиондаған гектар аумақты көгалдандыруда ғылыми көзқарасты қатаң сақтаудың маңызы зор екенін ерекше атап өтті. Тұ­қымды дұрыс іріктеу, өсімдік­тердің биологиялық ерекшеліктерін ескеру және технологияларды өз­гермелі климат жағдайларына бейімдеу – табыстың кепілі.

– Саланы жаңғырту аясында ин­новациялық шешімдер де ен­гізілуде. Мәселен, тұқымдарды дрондар ар­қылы себу және өнгіштікті арт­тыратын «seed balls» (тұқым түйір­шіктері) технологиясы сынақтан өткізілуде, – дейді филиал дирек­торы. – Сонымен қатар, зиян­кес­термен күресте феромонды тұтқыш­тарды қолдану секілді заманауи әдістер енгізілуде. Бүгінгі таңда екпе­лердің орташа жерсіну көрсет­кіші шамамен 30 пайызды құрап отыр. Біздің басты міндетіміз – осы көрсеткішті кем дегенде 60 пайызға дейін жеткізу. Ол үшін жаңа техно­логиялық әдістерді іздестірумен қатар, халықаралық серіктестермен ынтымақтастықты дамыту қолға алынды. Осы тұрғыда Green University компаниясымен бірлескен жобалар бар.

Дегенмен, ғылым жолындағы күрмеуі көп мәселелердің бірі – қаржы тапшылығы. Заманауи техно­ло­гияларды енгізу, іргелі зерттеулер жүргізу және жобаларды ауқым­дан­дыру айтарлықтай ресурсты қажет етеді. Филиал өз жұмысында халық­аралық озық тәжірибеге, әсіресе Қытайдың «Экология арқылы эко­номика» моделіне сүйе­неді.

– Бұл модельдің мәні мынада: инвесторлар эко­логиялық жоба­ларға, ай­та­­лық, орман отыр­ғызуға немесе бүлінген жерлерді қалпына кел­тіруге қа­ражат салады. Нәти­же­сінде мұндай бас­тамалар атмос­фераға бөлінетін көмірқышқыл газының мөлшерін азай­туға кө­мек­­теседі. Арнайы есептеу жүйесі белгілі бір учаскеде нақты уақыт ара­лығында қанша шы­ғарынды қысқартуға қол жет­кізілгенін анық­тайды. Бұл көрсет­кіштер көміртегі бір­ліктеріне (немесе кре­диттеріне) ай­нал­­дыры­лып, оларды сатуға немесе эконо­микада пайдалануға болады. Осылайша, инвесторлар уақыт өте келе салған қаржысын қайтарып қана қоймай, пайда да табады, ал табиғат бұл үрдістен ұтады, – деп түсіндірді С. Қосанов.

Бұл тетік біздің еліміз үшін де Аралды құтқару ісіне жеке капитал тартудың тың жолы болмақ. Алайда ғалымдардың пікірінше, эколо­гия­лық ахуалды тұрақтан­дыруда халық арасында түсіндіру жұмыс­тарын жүргізудің маңызы одан кем емес. Өңір экожүйесін қалпына келтіруде тұрақты нәтижеге қол жеткізу үшін қоғамның қолдауы мен ғылымға негізделген ұстаным ауадай қажет.

Аралдың қайта түлеуі – бұл ұзақ жылдарға созылатын, үлкен төзімділік пен жүйелі еңбекті талап ететін күрделі процесс. Дегенмен, қазақ даласында «көз қорқақ, қол батыр» демекші, ғылым мен тәжіри­бені ұштастырған кешенді көзқарас арқылы бұл асқаралы мақсаттың да жүзеге асатынына сенім мол. Құрғаған теңіз түбінде көк өскіннің шығуы – тек табиғаттың ғана емес, ұлт рухының да қайта түлеуінің жаршысындай.

Бағлан АМАНЖОЛ,

«Сыр бойы»