Аласармас абырой иесі

6

0

Әр адам – уақыт перзенті. Ақылы көптің аясы кең болады, тамыры терең шынардың саясы кең болады.Осындай жандардың қатарынан орын алған, еңбегімен елге еленген, сыйластыққа бөленген, құрмет пен абыройға қолы жеткен ардақты жандардың бірі, кішілерге абзал аға, үлкендерге ізетті іні бола білген Әбжәлел Айбосынов 1925 жылы Қазалы ауданында дүниеге келген.

Он жылдық мектепті бітір­ген соң, жұмыс істеп жүріп ау­­дандық комсомол комите­тінің бюро мүшесі болды. «Ел басына күн туып, ер еті­гімен қан кешкен, ат басына күн туып, ауыздығымен су іш­­кен» ауыр заманда Қазалы ау­да­­нынан 10754 жерлесіміз май­данға аттанды. Солардың ішінде Әбжәлел Айбосынов та За­байкальеде жапон соғысында радист болған.

Соғыстан жеңіспен қайтқан жас жігіт өз теңін тауып Кәрима атты қызды жар етті, шаңырағын тіктеп, түтінін түтетіп, ұрпағын көбейтті. Ағайынға адал, дос­тарға жақын болды. Адамға бар­мақтай бақ керек, қисыны, оралымы келетіндей сәт керек, соны пайдалана қоятындай бап керек. Тыныштықты сақтайтын да, баптайтын да әрине, әйел.

Әбекең мектепте мұғалім, директордың орынбасары, ди­ректор, аудандық білім бөлімін 22 жыл басқарды. Қай кезеңде де адамның, қоғамның абыройын асқақтатып жүрген ер еңбегі – бүгін мен келешек үшін өнеге, елге мақтаныш. Еңбек өрге, бе­дел төрге шығарады деген осы. Әбжәлел аға осындай елге құрметті болумен 65 жасқа келгенде өмірден озды. Шүкір, артында жақсы өнеге мен өсиет сөздері, тәрбиелік мәні бар, айта жүретіндей істері қал­ды. Ол кісінің тазайындығын, жара­сым­ды киінетінін, әдептілігін, кішіпейіл, адамгершілік қасие­тін айтып, еске алып жүретін ағайын-туыс, халқы бар.

Білім беру саласында көп жыл қызметтес, ағалы-інілі бо­лып жүргенімде Әбжәлел аға­мыз бен Кәрима апамыздың ешкімге де болмасын демейтін, кісінің ақысын жемейтін, бі­реу жайлы әңгіме термейтін, үл­кендерге сәлемі түзу, ағайынға адал, Отан қорғау жорығында Забайкалецтер деген құрметті атақ алған, бірге болған жол­дас­тарымен жақсы қарым-қа­ты­наста, жүрген жеріне үлгі, ерек­ше жаратылған, ішкі мә­де­ние­тіне, жан дүниесінің таза­лы­­ғына тәнті болатын едік.

Төккен тері елеусіз қалған жоқ. Ұлы Отан соғысының ар­дагері, «Еңбек Қызыл Ту» ор­де­ні мен, бірнеше медальдің ие­гері, Қазақ ССР-не еңбегі сің­ген мұғалім, Халық ағарту ісінің озаты, республикалық дә­режедегі дербес зейнеткер.

Әбекең өмірден кетсе де, артында қалған көзі мен еңбегін бағалайтын халқы бар. «Ата даңқын шығарып, өзінің тегін қуған балаға ешкім жетпейді» деп Қорқыт ата айтып кеткен­дей, тегін білу дегеніміз – ру, тай­па, жүз болып бөліну, араға іріткі салып жарылу емес, ұлт болып бірігу, ұлт қамын бір­лесіп жасау, күллі қазақ бо­лып намысты қорғау. Әке­нің өсиетін ұғынып, ананың қа­сие­тін түсініп өскен бала қор бол­майды. Бүгінде олардан өрген немере-шөбере – атасы мен әже­сінің жолын жалғаған өрендер. Олар түрлі мамандық игеріп, хал­қына адал қызмет етуде. Ас­танадағы кәсіпкер қызы Ди­на басшы, қалған балалары қош­тап Әйтеке би кентіндегі өздері өсіп-өнген қарашаңырақ орнына Әбжәлел Айбосыновқа арнап музей ашты.

Адам баласы табиғатқа тә­уелді болғандықтан, оның тұл­ғалық ерекшеліктерінің қалып­тасуына ең алдымен ата-тегінен дарыған қасиеттері, ата-ана­сының аялауы мен өскен орта­сының ықпалы және өзінің ой-өрісінің көкжиегі, болашағына деген сенімді көзқарасы мен білімге құштарлығы, ұмтылыс жігері мен іскерлік қабілеті мейлінше әсер етеді.

Аталған жұғымды қасиет­тердің бәрі бірдей адамда ұш­тасуы мүлде мүмкін емес, олар­дың ішіндегі ең пайда­лысын ұтымды түрде іске асыра білсе, өмірдің қолайсыз ызғарын бә­сеңдетіп, мақсатқа жол аша­ды. Қалдырған қолтаңбасы, ізі тұлғаның қасиеттерін көз ал­ды­мызға елестетіп, ұмытпай еске салуды ескертеді. Өзі дүниеден өтсе де, айтқан сөздері мен тың­ғылықты атқарған істері, байсалды мінезі мен биік тұл­ғалы адамгершілігі ел жадында сақталып қалады. Сондай аза­маттарының бірі Әбжәлел Ай­босынов болатын.

Жақсы журналист өмірді қайта жандандырады. Әділдікті ашып айтып, кемшілікті орны­менен сынап түзеуге жол аша­ды. Еңбегі сіңген ерлерді ел­дің есіне салып, өскелең ұр­паққа үлгі етіп, өнеге тұтуға жол ашып, тарихтан орын алуға мүм­кіндік тудырады. Әбжәлел Ай­босыновтың 100 жылдығына арнап кітап жазылды. Бұл аза­маттың атында үлкен көше мен музей бар. Ардагерлер ал­леясындағы «Елге еңбегі сің­гендер» тақтасында мәрмәр тас­қа суреті қашалған.

Әбекең кәсібіне мықты, істеген ісі нақты, бір сөзді, қыз­метіне берілген, қарама­ғындағы қызметкерле­ріне адал, олардың еңбегін бағалайтын, қадірін бі­летін әділ басшы болатын. Та­лапшыл мейірімді, сыпайы, өте тазайын, әдепті, мәдениетті, са­бырлы да салмақты, адамның сөзін бұзбай аяғына дейін тың­дайтын. Білім саласын же­тіл­діру мен жасаған озық тә­жі­ри­белері және білімге ен­гізген жа­ңалықтары жетерлік. Ол кісі – ауданның өркендеуіне, жас­тардың біліммен сусындап өсіп- жетілуіне, ұстаздардың сауаты мен білімінің көтерілуіне зор үлес қосқан, әділеттің, кемең­герліктің, біліктіліктің, әдепті­ліктің, сауаттылық пен адал­дық­­тың, ұяңдықтың үлгісін көр­­сете білген жан.

Тарихты тұлғалар жасайды. Оның білім саласын басқару тәсілі, тәжірибесі, кең жүрек­тілігі, мәдениеттілігі, әдептілігі, тазайындылығы да аңызға ай­налған. Бірге қызметтес болған әріптестерінің аузынан тек қана жақсы лебіз, пікірлерді естумен келеміз. Ерекшелігі – адамның сөзін аяғына дейін тыңдап, ше­шімін сол жерде бірден ай­татын әділдігі, еш­кімді бөле-жар­майтын қайырым­ды­лығы табиғат сыйға берген кеңпе­йіл­ділігінің бір көрінісі іспеттес. Дана халқымыз «Асыл туған адамның баға жетпес нарқы бар» дейді. Халық – қазы, ең­бек – таразы. Білім саласын бас­қарып отырған бас­шылар осындай азамат­тар­дың еңбегін елесе екен. «Өзі жақ­сы адамға бір кісілік орын бар» дейді халық дана­лығы. Әб­жәлел Ай­босынов тарихи ті­зімге енгі­зе­тін нағыз қайрат­кер азамат деп білеміз.

 Оразғали БЕКБАНОВ,

Қазалы аудандық ардагерлер кеңесінің төрағасы, Білім

 саласының құрметті қызметкері,

 Қазақстан Журналистер одағының мүшесі